Wikang Filipino: Wikang Sariling Atin

 

Sa bayan kong sinilangan

Pilipinas ang pangalan;

Wikang aking kinamulatan

Marami pa lang pinagdaanan,

 

Dito sa atin, mula Jolo hanggang Appari,

Diyalekto natin ay pagkarami-rami

Agam-agam ko’y sadyang kay laki

Katutubong wika’y pano iintindihin,

Kahit aking isipin,

Sadya ba talagang di ko mawari.

 

Kaya laking pasalamat ko,

Wika’y pinanday ng butihing pangulo

Ngayo’y may wika tayong atin,

Maging kalayaa’y sinasalamin din.

 

Pero bakit sa paglipas nitong panahon,

Paggamit yaring wika, nawawaglit ngayon?

Kailangan pa ng Buwan ng Agosto

Para gunitain lamang ang wikang Filipino.

 

Gumamit ng ibang wika’y di kapangahasan,

Wag lang kalilimutan, wikang kinagisnan

Magiging higit ka pa sa malangsang isda

Tulad sa tinuran ng bayaning si Rizal.

At magiging tulisan sa sariling bayan.

 

Ikaw nga ba ay Pilipino?

Pilipinas bang pinagmulan mo?

Sa dugo mo ba’y may pagka-Pinoy?

Pwes ngayon, patunayan mo!

Ipagmalaki mo san mang lupalop

Na Pilipino kang totoo at Filipino ang wika mo!

 

Lumipas man ang panahon,

Anuman ang maging pagbabago,

Ating pagyamanin ang wikang Filipino

Wikang sariling atin, tara na’t itaguyod

Wika ng mga Pilipinong tulad ko at tulad mo

Mula noon magpasa hanggang ngayon.

 

 

***********************************************************

Ito ang opisyal kong entry para sa kategoryang “Tula” ng 

Saranggola Blog Awards 6. 



Pakisuportahan rin po ang iba ko pang entries:
A) Tony Pakelamero (SBA 2014 Entry: Kwentong Pambata)
B) Ang Love Story Ko (SBA 2014 Entry: Maikling Kwento)
Sana suportahan nyo ako at maraming salamat . 🙂


 NAIS KO RIN PONG PASALAMATAN ANG MGA SPONSORS:

 

 

Advertisements

Teddy Bear ko

Sa pagmulat yaring mga mata,

Di ko man inaasahan

Ikaw ang unang nasisilayan;

Di man ako batiin,

O kahit di mo bigyang-pansin,

Hatid mo pa rin sa akin

Ang ngiting walang kasing tamis.


Araw man o gabi,

Umulan man o hindi,

Di pwedeng di makita,

Di maaring di mayakap,

Pagkat ikaw lang nagpapadama

Ng kasiyahang ako man ay di ko maipaliwanag.


Teddy bear ko

Wag ka sanang magtampo

Kung ako man ay hindi makasama

At lahat ng oras ko sa’yo ay mailaan;

May mga dapat pa kong gawin,

Mga bagay na dapat unahin,

Hayaan mo ako’y babawi

Please muli ka ng ngumiti,

Para kacute-tan mo’y hindi na mabawasan.


O Teddy bear,

Sa tuwing ako’y uuwi,

Ikaw lang ang laruan

Aking hanap-hanap;

At iyong pagkatandaan,

Ika’y aking aalagaan

Magkaroon man ng iba

Mananatili ka sa akin

Di lang bilang laruan,

Kundi isang kaibigan,

Kahit ika’y isang teddy bear lamang.



Published in: on October 15, 2011 at 12:30 pm  Comments (1)  
Tags: , , ,