Sa Tatlong Anghel ng Buhay ko

CYMERA_20131014_093727-horz

             Hello sa tatlong pogi kong kapatid! Hindi ko alam kung kailan nyo mababasa ang sulat na ito. Batid ko rin na hindi nyo maiintindihan sa ngayon kung anuman ang nilalaman ng liham na ito kahit basahin ko ito sa  inyong tatlo. Syempre, mga bata pa kayo. Pero sa takdang oras na mabasa nyo ang liham na ito, sana malaman at maunawaan nyo ang gusto kong iparating – kung gaano kayo kahalaga sa akin at kung gaano ko kayo kamahal.  

            Nang dumating kayo sa pamilyang ito, mula sa iyo Lance, naisip ko noon na parang tatanda akong dalaga. Kasi naisip ko na sa paglaki nyo, kailangan matustusan ang mga pangangailangan ninyo lalo na pagdating sa pag-aaral. Gusto ko, bago ako mag-asawa, kahit paano’y patapos na kayo ng kolehiyo para di na gaanong mag-alala sina Mama at Papa. Gusto kong maging maganda ang bukas nyo. Alam ko matagal pa yun bago mangyari pero sana nga lang magawa ko ang responsibilidad na iyon sa kabila ng mga problemang hinaharap natin.

            Pagpasensyahan nyo na rin ang ate nyo kung para akong nagiging “stage mother” dahil alam ko na magagaling kayong mga kapatid ko. Gusto kong kayo ang maging best kaya ginagawa ko ang makakaya ko para tulungan kayo, syempre sa tulong na rin ni Mama at ng mga ate nyo. Inaalalayan namin kayo para di kayo maligaw. Gusto ko makapag-aral kayo ng wala kayong problema (para di kayo matulad sa akin na di nakatapos).

            Lance, pagpasensyahan mo na si Ate kung napapagalitan o napapalo kita. Sana maintindihan mo na ayokong i-tolerate yung ginagawa mong mali o kakulitan. Gusto kong mapabuti ka, at matuto ng mabubuting asal na dadalhin mo sa iyong paglaki. Ganoon din sa’yo Dash. Hmm… sana alam nyo na para rin sa ikakabuti nyo ang ginagawa ko.

            Namimiss ko ang pagdala sa inyo Lance at Dash sa mall. Namamasyal, nakain, at naglalaro pa tayo ng mga games. Natutuwa akong makita na masaya kayo at nag-eenjoy sa pamamasyal. Kinukuhaan ko kayo ng pictures o videos para kahit paano, may memories na maitatago. Minsan kasi, mas inuuna ko pa ang trabaho o gala kaysa sa inyo. Kaya nga pag may pagkakataon, nilulubos-lubos ko na. Kahit paano, napupunan ko ang mga oras na wala ako.

            Bebe Axel, ang aming bunso – ang batang lubhang nagpaiyak sa akin. Alam mo ba, halos di ko na alam ang gagawin nung araw na ipinanganak ka ni Mama sa bahay at  nalagay ka sa alanganin. Kala ko hindi ka na namin makakasama. Walang tigil sa pagdugo yung pusod mo noon. Sabi ni Mama, premature ka raw. Takot na takot ako noon kapag ipinipikit mo ang mga mata mo. Baka kasi hindi ulit magmulat yung mga mata. Kaya pinipilit kita gisingin. Minsan pa nga, minamouth-to-mouth ka na namin ni Mama ng mga oras na iyon kasi baka di ka na nakakahinga.

           Iyak ako ng iyak noon habang naghahanap ng tulong. Ayokong tanggapin na lang ang sinasabi ni Mama noon: “Kung di talaga siya para sa atin, wala tayong magagawa. Ilalagay na lang natin siya sa kahon kung sakaling di na natin sya makakasama pa.” Hindi pwede. Ayoko. Oo, hindi ako Diyos para magdesisyon at huwag pumayag na ganoon ang mangyayari. Pero ayokong sumuko ng walang ginagawa. Mas madali nga naman sa pamilya natin pag ganoon ang nangyari kasi ikaw na ang pang-siyam na supling. Ganumpaman, mas nanaisin ko na mabuhay ka at madadagdagan ang papasanin kong hirap sa pamilya natin. Dahil kapatid kita, at gusto ka namin makasama. Sinikap kong lapitan ang lahat ng kakilala ko. Hanggang sa may tumulong at nakakuha ako ng komadrona na umayos ng problema mo sa pusod. Abot langit ang pasasalamat ko ng mga oras na iyon. At sinabi ko sa sarili ko na gagawin kong lahat para sa’yo.

            Bebe,pagpasensyahan mo na si Ate kung masyadong busy. Kailangan kasi magtrabaho para sa gatas mo at iba pang kailangan sa bahay. Oo, di kita masyadong nakakasama at naaalagaan pero bumabawi naman ako sa day off ko. Nangangawit nga lang ang braso ko pag lagi kitang buhat. Sana lang huwag mo ibato lagi ang cellphone ko pag pinapahiram kita. Baka pati mga pictures mo, mawala at mawalan din ako ng contact sa inyo.                                

            Sa inyong tatlo, pag nagkakasakit kayo, di ako mapakali. Oo, Ate lang ako o hindi ako si Mama. Pero wala akong pakelam kahit maubos yung allowance ko sa mga check-up, laboratory test at gamot basta masiguro ko lang na gumaling kayo. Kahit kakarating ko lang ng bahay at di pa nakakapagpalit ng damit, inuuna ko kayo. Dahil ayokong nahihirapan kayo. Parang nanghihina kasi ako pag ganoon.

            Ginagawa ko ang lahat ng mga makakaya ko. Nilalapitan ko ang ibang tao, kahit ayoko para lang sa inyo. Handa kong lunukin ang pride ko para sa inyo. Kung may mga nagagawa man akong pagkakamali, di lang ito para sa kin kundi para rin sa inyo. Pasensya rin kung minsan bagsak na ang katawan ko para mabantayan kayo pag masama ang pakiramdam nyo. Minsan pagod napagod na ang katawan ko, at pati utak ko’y ganoon din. Mahirap kasi mag isip nang mag-isip para sa pamilyang ito. Pasensya na talaga kung di ko kayang maging si Darna. Andyan naman si Mama, darating na lang ako pag kailangan. Kung maaari nga lang na pagsabayin ko ang trabaho at pamilya. Yung tipong pwede ako mag-multiply ng sarili ko para nagagawa ko lahat ng dapat kong gawin.            

            Gusto ko, maayos kayo bago ko kayo iwanan. Hindi naman habang buhay ay makakasama nyo ako. Pero kung magkaganun man tandaan nyo na nandito lang ako. Lance, Dash, at Axel, sana paglaki nyo, maging mababait kayong mga bata. Huwag sana kayong maging pasaway. Tandaan nyo, dito lang si Ate. Isasakripisyo kong lahat, para lang sa inyo. At kung nasaan man akong lupalop, kayo ang magiging lakas ko – kayo ang prayoridad ko. Mahal na mahal ko kayong tatlo – at kailanman yun ay hindi na magbabago.

2013-06-16 12.07-horz

***********************************************************

Ito ang opisyal kong entry para sa kategoryang “Sanaysay” ng Saranggola Blog Awards 5



Pakisuportahan rin po ang iba ko pang entries:
A) Bertdey ni Butchoy (SBA 2013 Entry: Kwentong Pambata)
B) Tahan na,  Nene (SBA 2013 Entry: Maikling Kwento)
C) Alaala ng Kamusmusan (SBA 2013 Entry: Tula)
Sana suportahan nyo ako at maraming salamat .🙂


 NAIS KO RIN PONG PASALAMATAN ANG MGA SPONSORS:

 

Published in: on October 14, 2013 at 2:49 am  Comments (4)  
Tags: , , ,

The URI to TrackBack this entry is: https://princessnins.wordpress.com/2013/10/14/sa-tatlong-anghel-ng-buhay-ko/trackback/

RSS feed for comments on this post.

4 CommentsLeave a comment

  1. […] Sa Tatlong Anghel ng Buhay ko  (SBA 2013 Entry: […]

  2. […] B) Sa Tatlong Anghel ng Buhay ko  (SBA 2013 Entry: Sanaysay) […]

  3. […] Sa Tatlong Anghel ng Buhay ko  (SBA 2013 Entry: […]

  4. […] Sa Tatlong Anghel ng Buhay ko  (SBA 2013 Entry: […]


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: